NEMANJA RADULOVI@ I DEVIL’S TRILLS U NIŠU

 

Svetski priznati violinista iz Niša Nemanja Radulović, posle nastupa na najprestižnijim scenama klasične muzike, vraća se u rodni grad.

 

Nastupiće u petak 18. januara sa kvintetom Devil’s trills, u niškom klubu Vavilon. Devil’s Trills već godinama nastupaju u najznačajnijim svetskim koncertnim salama, a u okviru turneje Jam session, njihova želja je da sviraju u opuštenijoj varijanti i da budu bliže publici.

 

Ulaznice po ceni od 500 dinara mogu se kupiti u prodavnici „Happy House“ i u Kafe-baru „Gnezdo“. Broj ulaznica je ograničen.

Facebook event.

 

 

 

Nemanja Radulović, kvartet „Illico“ i Boban Stošić okupili su se oko ideje da sa najširim mogućim auditorijumom podele zadovoljstvo življenja i muzike. Od užarene virtuoznosti Nemanje Radulovića, scenske razigranosti „Illico“ kvarteta i izražajne snage Bobana Stošića na basu, stvara se svet u kome je porodica gudača ponovo na okupu. Na granici između kamerne i orkestarske muzike, Devils trils (The Devil’s Trills) zvone i vibriraju dok preispituju virtuozna violinska dela Krajzlera, Vijenjavskog, Vitalija, Čajkovskog i Tartinija.

NEMANJA RADULOVI@ violina

 

Nemanja Radulović je rođen je u Nišu 1985. godine. Studije muzike započeo je 1992. godine, a 1996. godine je dobio Oktobarsku nagradu grada Beograda za muziku, a zatim i posebno priznanje Ministarstva prosvete Republike Srbije “Talenat godine 1997”. Učestvovao je u master-klasama Jehudija Menjuhina, Salvatorea Akarda i Ješue Epstajna kod kog je i studirao 1998. godine na Sarlandskoj visokoj školi za muziku i pozorište u Sarbrikenu, kao i kod Dejana Mihailovića čijoj klasi se pridružio 1999. godine na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Sa četrnaest godina odselio se u Francusku da bi se usavršavao kod Patrisa Fontanarose na Konzervatorijumu (CNSMD) u Parizu.

Koncerti i albumi dvadesetšestogodišnjeg Nemanje Radulovića namenjeni su mladoj muzičkoj publici. Njegova izvođenja i scensko prisustvo uzbuđuju javnost. Radulović je prepoznat kao “međunarodno otkriće godine” od strane „Victoires de la Musique“ (Evropska asocijacija umetničkih direktora, nagrada MIDEM), proglašen je za “zvezdu u usponu” i svirao je u najznačajnijim evropskim koncertnim dvoranama – Koncerthebau u Amsterdamu, Megaronu u Atini, Site de la muzik u Parizu, palati Bozar u Briselu, Kelnskoj filharmoniji, kao i u Karnegi holu. Godine 2006. zamenio je Maksima Vengerovog u izvedbi Betovenovog koncerta u dvorani Plejel, sa Filharmonijskim orkestrom francuskog nacionalnog radija kojim je tom prilikom dirigovao Mjun Van Čung.

Radulović je nastupao sa najboljim orkestrima u Evropi, Aziji i Americi: sa Simfonijskim orkestrom Montreala, Simfonijskim orkestrom Rija, Filhlarmonijom Ukrajine, Simfonijskim orkestrom Barselone, Filharmonijskim orkestrom Radio Frans, Gradskim filharmonijskim orkestrom Tokija, Hongkonškom simfonijetom, Simofnijskim orkestrom Rima, Simfonijskim orkestrom Čajkovski, Praškim kamernim orkestrom, Simfonijskim orkestrom Varšave, Nirnberškim simfonijskim orkestrom, orkestorm NDR iz Hanovera, Nacionalnim belgijskim orkestrom, orkestrom VDR iz Kelna, orkestrom Tonhale iz Ciriha, Švajcarskim romanskim orkestrom, orkestrom RTVE iz Madrida, Orkestrom Tenerifa, orkestrom Teatro kolon iz Buenos Ajresa, orkestrom RAI iz Torina, Kraljevskim filharmonijskim orkestrom iz Londona i Simfonijskim orkestrom Tokija.

U nastupajućoj sezoni Radulović će svirati u Berlinu sa Nemačkim simfonijskim orkestrom, kao i u Štutgartu, a potom će nastupati i na turneji po Japanu (kako sa orkestrom, tako i sa bendom Devils trils). Nastupaće i sa Italijanskim orkestrom Švajcarske, Državnim filharmonijskim orkestrom Nemačke, Radijskim orkestrom iz Bilbaoa, u Vašingtonu, na resitalu. Takođe će nastupati na prestižnim festivalima, poput onog u Verbijeu. Nakon nastupa na festivalu Šez Diju, Nemanja Radulović je učestvovao na najpoznatijim festivalima: Festivalu u Eks-le-Benu, Flaneri muzičkim svečanostima u Remsu, Muzičkim večerima u Sikeu, Kolmarskom festivalu, festivalima u Sisteronu i Uveru na Oazu, Perigord Noaru, festivalu Violina na pesku u Rojanu, Festivalu u Ejgalijeru, festivalima u Minsteru i Beogradu.

On redovno učestvuje na resitalima sa umetnicima kao što su Marijela Nordman, Suzan Manof, Dominik Plankad, Lora Favr-Kan, Ana Gastinel i sa svojim ansamblima Devils trils i Dabl sens (org. Double Sens).

Nemanja Radulović je pobednik na mnogim međunarodnim takmičenjima kao što su: Joakim u Hanoveru, takmičenja Georgi Enesku, Antonio Stradivari, Jehudi Menjuhin, Vijenjavski-Lipinski.

Uspešnu saradnju sa muzičkom etiketom Transart lajv ( org. TransArt Live) započeo je solističkim albumom (Bah, Miletić, Paganini, Isaje) koji je hvaljen od strane kritike, i nagrađen „Dijapazon“ nagradom za otkriće godine. Nakon toga snimio je dva Mendelsonova koncerta sa Praškim kamernim orkestrom. Ti snimci su se odmah našli na vrhu listi Aj tjuns i Vrxin mega.

Album Đavolji triler objavljen je u septembru 2009. godine, na etiketi Artakt-Deka/Univerzal, sa kompozicijama Krajzlera, Sarasatea, Šuberta, Vijenjavskog i Tartinija. Nagrađen je mnogim međunarodnim nagradama „Šok“ časopisa Klasika, „Kle“ časopisa Res Muzika, kao i preporukom časopisa „Strad“. Za istu etiketu, zajedno sa Suzan Manof izdaje i album posvećen Betovenovim sonatama. Ove jeseni izdao je album izvedbe Četiri godišnja doba Vivaldija, kao i svetsku premijeru dela Aleksandra Sedlara Proleće u Japanu sa ansamblima Devils trils i Dabl sens.

Oficijalni website

 

GIJOM FONTANAROSA violina

Rođen u Suresneu 1972. godine, Gijom Fontanarosa je studirao violinu u klasi Žana Lenera i kamernu muziku u klasi Kvatura Isaje na konzervatorijumu u Parizu. Nagrađivan je u obe discipline. Nakon naprednih studija kod Pjera Dukana primljen je na Akademiju Franc List u Budimpešti gde je radio sa Gezom Kapašom. Istovremeno je nastupao sa raznim simfonijskim orkestrima i kamernim ansamblima, ali i kao solista ispred Simfonijskog orkestra Liona, Orkestra mladih Il de Fransa, Simfonijskog orkestra Parane (Argentina). U septembru 2000. godine postaje profesor violine naKonzervatorijumuPortde l’Eson.

Gijom Fontanarosa je prva violina u ansamblu „Illico“, osnovanom 2000. godine sa pevačem Sirilom Žiruom. Ansambl se 2001. godine upoznaje sa Mjuriel Majet (glumicom i upravnicom u Komedi fransez) zahvaljujući kojoj njihovi nastupi dobijaju teatarsku dimenziju. Kvartet „Illico“ je redovan učesnik na međunarodnim festivalima, kao što su redovni i njihovi nastupi na pariskim pozornicama.

 

FREDERIK DESIS violina

Frederik Desis je započeo studije muzike kod Denisa Tasul-Deroma na konzervatorijumuPo, a potom nastavio na klasi Solanž Desan u Nacionalnoj muzičkoj školi u Parizu, kao i kod Žan-Žaka Kantorovog u Roterdamskom i Kvatura Isaje na Pariskom konzervatorijumu.

Trenutno predaje na konzervatorijumu u Port de l’Esonu. Frederik Desis je druga violina u ansamblu „Illico“.

 

BERTRAN KOSE viola

Eklektični umetnik Bertran Kose učio je za pijanistu, violistu i dirigenta. Zanimaju ga, takođe, drama i savremena muzika. Nekoliko godina bio je solista na violi u ansamblu Fa, kao i dirigent Omladinskog orkestra Emanuel Šabrije u Il de Fransu i hora Muzikolor čiji je i osnivač. Od 2000. godine bio je muzički direktor Univerzitetskog orkestra u Remsu. Ovim orkestrom je upravljao do 2005. godine.

Ansamlb „Illico“ je osnovao 2000. godine pridruživši kvartetu „Illico“ pevača i kantautora Sirila Žirua. Time se njegova interesovanja usmeravaju prema mjuziklu i drugim pozorišnim oblicima. Kose je cenjen, kako u Francuskoj, tako i u inostranstvu kao majstor na duvačkim instrumentima. Njegova izvođenja su emitovana na radiju Frans muzik. Bertran Kose svira violu u ansamblu „Illico“.

 

AN BIRANJET violončelo

Nakon što je osvojila glavne nagrade za čelo i kamernu muziku, An Biranjet je sarađivala sa Etjenom Kardozom, Ksavijerom Ganjepenom i Markom Kopejem, a potom se i pridružila grupi „Illico“ sa kojom je nastupala širom Francuske i u inostranstvu, na brojnim festivalima uključujući Avinjonski festival, La Sigal i Komedi Šanzelize festivalima u Parizu.

Zajedno sa grupom upoznala je Mjuriel Majet (glumicu i upravnicu Komedi fransez) koja je pomogla ansamblu da razvije pozorišnu dimenziju nastupa. Scenski nastup An Biranjet i njene glumačke sposobnosti veoma su cenjene od strane kritike. Zajedno sa Frederikom Desisom redovno nastupa u različitim izvedbama u Komedi fransez; Ona je, takođe, snimala muziku za pozorišne i koreografske postavke, i za nekoliko pevača, među kojim su Jan Tirsen i Adamo. An Biranjet je čelista u ansamblu „Illico“..

 

BOBAN STOŠI@ kontrabas

Rođen na jugu Srbije, u malom gradu blizu Kosova, Boban je osnovno i srednje obrazovanje stekao u Školi za muzičke talente u Ćupriji, gde se prvi put okušao u sviranju u orkestru i kamernim ansamblima. Diplomirao je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, a tokom studija postao je i solista na kontrabasu u kamernom orkestru Gudači svetog Đorđa sa kojim je do danas nastupao preko 500 puta po čitavoj Evropi.

Na master studije u Norvešku (Stavanger) odlazi 2006. godine, gde je do okončanja studija 2008. godine član tamošnjeg simfonijskog orkestra. Od novembra 2009. godine član je Beogradske filharmonije.

Nedavno je započeo blisku saradnju sa Nemanjom Radulovićem i njegovim ansamblima Devils trils i Dabl sens sa kojima je već nastupao desetak puta u Francuskoj i Srbiji.

Od početka školovanja sve do danas, pored sviranja u orkestru, angažovan je i u brojnim kamernim sastavima različitih profila i različitih muzičkih žanrova (opera, balet, pozorišne predstave, studijska snimanja, televizijske emisije, video spotovi, reklame…).

 

benjamin de diesbach